ความจำเป็นในการส่งเสริม ให้เด็กและเยาวชน สนใจต่อการเรียนรู้ วิชาวิทยาศาสตร์

ปัญหาประการหนึ่งของสังคมไทย คือ การที่ประชาชนจำนวนไม่น้อย ขาดความคิดในเชิงเหตุผล มีความเชื่อบางอย่างในลักษณะงมงาย (ยกเว้นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับความศรัทธาทางประเพณีและวัฒนธรรม) ไม่มีความคิดเป็นของตนเอง ชักจูงง่าย คิดไม่เป็น หลอกลวงได้ง่าย และถูกเอารัดเอาเปรียบจากความเชื่อผิดๆ จนทำให้เกิดความเสียหาย ทั้งชีวิต และทรัพย์สินเงินทองเป็นจำนวนมาก
หนทางหนึ่งในการแก้ไขปัญหานี้ คือ การส่งเสริม ให้เด็กและเยาวชน หันมาให้ความสนใจต่อการเรียนรู้ วิชาวิทยาศาสตร์ เพราะหลักสำคัญ ของวิชาวิทยาศาสตร์ คือ การมุ่งเน้นการคิดเชิงเหตุผล การทดลองในเชิงประจักษ์ การค้นคว้าหาความจริง และ การสรุปผลที่ สามารถอธิบายได้ อย่างชัดแจ้ง สิ่งเหล่าจะเป็นพื้นฐานให้ เติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่รู้จักคิด ไม่งมงายต่อความเชื่อที่ไร้สาระ ไม่ถูกชักจูง และหลอกลวงให้เกิดความเสียหายได้ รวมทั้ง ยังสามารถที่จะมีความคิดในเชิงสร้างสรรค์ สร้างผลงานต่างๆ ได้อย่างมากมาย ผลงานในประเทศไทย มีจำนวนไม่น้อยที่เกิดจากความคิด ของเด็กและเยาวชน เพียงแต่ ผู้ใหญ่ในสังคมไทย รวมทั้งผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการบริหารบ้านเมือง ให้ความสำคัญน้อยมากกว่าที่ควรจะเป็น หน่วยงานที่ทำงานด้านส่งเสริมความรู้ ทางวิทยาศาสตร์ ก็ได้รับการสนับสนุนจากภาครัฐอย่างไม่เต็มที่ ที่เป็นอยู่ในเวลานี้ เป็นเพียงเศษส่วนเล็กๆ ของเงินงบประมาณทั้งประเทศ อาศัยภาคเอกชนเป็นกำลังหลัก ในการส่งเสริมความรู้ทางวิทยาศาสตร์ (สามารถตรวจสอบข้อมูลได้ จากหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง)
อีกหนทางหนึ่ง คือ ผู้ทำหน้าที่ให้การศึกษา ไม่ว่าจะเป็นคนในครอบครัว พ่อแม่ ผู้ปกครอง ครู อาจารย์ และ ภาคส่วนต่างๆในสังคมไทย ต้องหันมาให้ความสนใจต่อการส่งเสริมการเรียนรู้ทางวิทยาศาสตร์ เลิกอบรม สั่งสอน ความเชื่อผิดๆ ความเชื่อที่งมงาย ไร้สาระ ไร้เหตุผล กันเสียที อย่าให้ประชาชนในประเทศของเราต้อง ฉลาดน้อยลงไปกว่านี้อีกเลย เพราะที่ผ่านมาประเทศของเรา เกิดความเสียหาย จากความไม่รู้ จากการคิดอย่างไร้เหตุผล ความงมงายต่อความเชื่อผิดๆ และความมิจฉาทิฐิ ที่ปฏิเสธความเชื่อจากสิ่งที่มีเหตุผล รวมทั้งการไม่ยึดมั่นในหลักธรรม
สิ่งต่างๆ ที่เกิดขึ้น จะมีทางออกที่ดีได้อย่างแน่นอน ถ้า คนไทยทั้งประเทศ รู้จักที่จะ คิดเป็น
ด้วยความปรารถนาดีจาก
นายรักษ์ ปริกทอง
ชมรมคลังปัญญา

โครงการเสริมสร้างคุณธรรมและจริยธรรมในโรงเรียน

ปัญหาที่หนักอกของผู้ใหญ่ในเวลานี้ คือ เด็กและเยาวชนของเราต่างมีพฤติกรรมที่เบี่ยงเบนไปในทางเสื่อมเสียมากๆ จะโทษเด็กเสียทีเดียวก็ไม่ได้ เพราะสังคมไทยของเรามีผู้ใหญ่ที่เป็นตัวอย่างที่ไม่ดีอยู่มากมาย ปัญหาจึงมีอยู่ว่าจะทำอย่างไรถึงจะให้เด็กและเยาวชน ไม่ประพฤติปฏิบัติตามผู้ใหญ่ที่เป็นตัวอย่างที่ไม่ดีเหล่านั้น ทางออกของปัญหานี้ อยู่ที่ พ่อแม่ ผู้ปกครอง และโรงเรียน ที่จะคอย พัฒนาความรู้ ความสามารถ พัฒนาสติปัญญา และ พัฒนาพฤติกรรมในอย่างที่เราอยากให้เป็น โครงการเสริมสร้างคุณธรรมและจริยธรรมในโรงเรียน จึงเป็นคำตอบของปัญหานี้ สิ่งสำคัญอยู่ที่โครงการนี้จะทำจริงจังแค่ไหน หรือเพียงแค่ทำตามนโยบายของกระทรวงศึกษา ของนักคิด นักการศึกษา ที่ออกแบบมา แต่ไม่ได้ติดตามผลอย่างต่อเนื่อง ผลที่คาดหวังก็จะเกิดเป็นจริงเป็นจังได้ยากเย็น โครงการเสริมสร้างคุณธรรมและจริยธรรมในโรงเรียน จึงเป็นความหวังที่จะทำให้สังคมไทย ได้พลเมืองที่มีคุณภาพในอนาคต ดังนั้น ทุกภาคส่วนควรให้ความสำคัญ และกำหนดเป็นนโยบายหลักของประเทศ และต้องสนับสนุนอย่างเต็มที่ และสิ่งสำคัญที่สุดคือ พ่อแม่ ผู้ปกครอง คุณครู และผู้ใหญ่ทั้งหลาย ในบ้านเมืองนี้ ต้องปฏิบัติตนเป็นแบบอย่างที่ดี ตราบใดที่เรายังมีต้นแบบแย่ๆ มีตัวอย่างที่สร้างปัญหาให้กับสังคมไทย เราก็ไม่อาจพัฒนาเด็กและเยาวชนให้เป็นพลเมืองที่ดีในอนาคตได้ มาช่วยกันเถิดครับ สังคมไทยจะดีขึ้นอย่างแน่นอน
ด้วยความปรารถนาดีในธรรม
จาก นายรักษ์ ปริกทอง
กลุ่มธรรมรักษ์
ตู้ ปณ.๑๒ ปณ.บางอ้อ กรุงเทพฯ ๑๐๗๐๐

๗๘ ปี ประชาธิปไตยไทย คนไทยยังไร้สิทธิเสรีภาพอย่างแท้จริง

หากจะกล่าวว่า ช่วงเวลา ๗๘ ปี ของอายุคน นั้นนับว่านานมากทีเดียว แต่ถ้ามองเรื่อง พัฒนาการทางการเมือง เมื่อเทียบกับประเทศต่างๆ ในโลกนี้ ถือได้ว่า ระบอบประชาธิปไตยของไทย นั้นยังเพียงเริ่มมีพัฒนาการเท่านั้น ยังไม่ถือว่า เป็นประชาธิปไตยโดยแท้ สาเหตุหลักที่แท้จริงของปัญหาการพัฒนาการทางการเมือง คือ คุณภาพของพลเมืองไทย ทั้งเรื่องการศึกษา แนวคิด และค่านิยม อันเป็นจุดที่คอยฉุดรั้ง ไม่ให้ ประชาธิปไตยไปไกลกว่านี้ โดยเฉพาะการที่ นักการเมือง ข้าราชการ ที่มีความสำนึกในหน้าที่ ต่อบ้านเมืองมีน้อยมาก (หากเปรียบเทียบกับ นักการเมือง และข้าราชการที่ปฏิบัติไม่ซื่อตรงต่อหน้าที่ ไม่ทำประโยชน์ต่อบ้านเมืองโดยหวังแต่ผลประโยชน์ของตนเองและพวกพ้องนับว่ามีมากมายนัก)
เราต้องยอมรับความจริงว่า สังคมไทย มีนักการเมือง และข้าราชการที่ นอกจากไม่สำนึกต่อหน้าที่แล้ว ยังใช้อำนาจหน้าที่ ไปในทางแสวงหาผลประโยชน์ให้ตนเอง และพวกพ้อง นั้นมีเป็นจำนวนมาก โดยมักอ้างการทำเพื่อประโยชน์ของประชาชนอยู่เสมอ เรามักจะโทษแต่ประชาชนว่า ไร้สติปัญญา ไร้ความคิด ชักจูงง่าย และเอาประโยชน์เพียงเล็กน้อยมาเป็นเหยื่อล่อ (ดูจากผลการเลือกตั้ง การซื้อสิทธิ์ ขายเสียง) ก็ได้คะแนนสนับสนุนแล้ว
ซึ่งหากเราจะกล่าวโทษกันจริงๆ ก็ต้องไปกล่าวโทษ ระบบการศึกษาของไทย ทั้งๆ ที่ระบบการศึกษาไทย มีพัฒนาการมามากกว่า ร้อยปี แต่ทำไม ความฉลาด มีสติปัญญา คิดเองได้ และเป็นตัวของตัวเอง มีไม่ถึงครึ่งหนึ่งของประชากรของประเทศ ระบบการศึกษาไทย ที่ครอบงำ มายาคติ แม้แต่นักการศึกษา ซึ่งมีหน้าที่สร้างภูมิปัญญาให้สังคม ยังคิดไม่ได้เลย ทุกวันนี้ นักการศึกษา มองแต่เรื่องผลประโยชน์ของตนเองทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็น เรื่องงบประมาณ การแย่งชิง เงินค่าวิทยฐานะ สร้างผลงานทางการศึกษา กันอย่างมากมาย แต่กลับมีคุณภาพของเด็ก และเยาวชนที่ตกต่ำลงเรื่อยๆ อย่าเอาเยาวชน ที่สร้างผลงานทางวิชาการ ไปแข่งขันในเวทีต่างๆ แล้วชนะ หรือ เด็กที่เป็นเลิศทางวิชาการ มาอ้างเลย เพราะมันเทียบจำนวนไม่ได้ กับเด็ก ที่มีคุณภาพต่ำ เกเร ไม่สนใจการเรียน ติดเกมส์ มั่วสุม สร้างปัญหาให้พ่อแม่ รวมทั้ง ท้องตั้งแต่ยังไม่สามารถเลี้ยงตัวเองได้ (ดูจากข่าว การแอบทำแท้งก็ได้) ว่ามันมากมายสักเพียงใด
สังคมไทยมักจะหาคำตอบ โดยการถามว่า ใครต้องรับผิดชอบ ใครมีหน้าที่ในการแก้ปัญหา ทั้งๆที่ ปัญหานี้ เป็นหน้าของประชาชนไทยทุกคน ไม่ใช่หน้าที่ของคนใดคนหนึ่ง ทุกคนต้องมีจุดเริ่มต้น ที่ต้องคิดว่า ต้องทำดีเพื่อตนเอง และเพื่อบ้านเมือง และไม่สร้างปัญหาให้สังคมต้องเดือดร้อน ถ้าคนไทยคิดดีได้ ทุกอย่างก็จะตามมาเอง เมื่อคนคิดดีไม่ได้ ปัญหาจึงมีอยู่ตลอดไป
ดังนั้น การที่ประเทศไทย จะมีประชาธิปไตย อย่างแท้จริง ไม่ได้หมายความว่า คนไทยต้อง ฉลาดล้ำ เท่าชาติตะวันตก เราคิดเองได้ การมีประชาธิปไตยที่แท้จริง คือ การส่งเสริมให้คนไทย รู้จักคิดที่จะทำความดี ละเว้นที่จะกระทำความชั่วร้าย ทั้งหลายทั้งปวง การอ้าง ว่า คนนั้นเขาทำผิดยังไม่เป็นอะไรเลย นั้นแหละ คือการคัดลอก พฤติกรรมของความเลวร้ายไว้แล้ว การทำชั่ว แล้วจับได้ไล่ไม่ทัน คนไทยจึงชอบเรียนแบบ ชอบที่จะกระทำตาม หากเปรียบได้กับ ไวรัสตัวร้าย ที่จะคัดลอกตัวเอง แล้วขยายไปอย่างรวดเร็ว และยากที่จะกำจัด ใครก็ตามที่กระทำผิด แล้วไม่สามารถได้รับการลงโทษ มักจะได้รับการกล่าวว่า เป็นคนเก่ง เป็นคนมีความสามารถ ที่ยุคหนึ่ง มีผู้นำระดับประเทศ กล่าวว่า ถ้าคิดว่าทำผิด ก็ไปหาใบเสร็จมา ฟังแล้วดูน่าเศร้าใจ ขนาดผู้ที่ต้องดูแลบ้านเมืองยังคิดได้ขนาดนี้ แล้วคนในสังคมไทยจะคิดไม่ได้อย่างไรกัน
สิ่งที่อย่างเรียกร้อง มากกว่า ประชาธิปไตยเต็มใบ (ที่เรามักเรียกร้องกัน) คือ จิตสำนึกแห่งการทำความดี จิตสำนึกต่อการทำเพื่อบ้านเมือง หากสองสิ่งนี้เกิดได้ ในสมองของคนไทย ประชาธิปไตยเต็มใน นั้นเป็นเรื่อง ง่ายมากๆๆ อย่างแท้จริง
ด้วยความปรารถนาดีจาก
นายรักษ์ ปริกทอง
ชมรมคลังปัญญา
ตู้ ปณ.๑๒ ปณ.บางอ้อ กรุงเทพฯ ๑๐๗๐๐

สังคมไทยป่วยไข้ เพราะไม่รู้จักใช้ยาดี

ผมว่าเป็นปัญหาที่หนักมากๆ จริงๆ เป็นปัญหาที่มาพร้อมกับความเจริญทางเทคโนโลยี แต่เป็นปัญหาของคนที่ตามเทคโนโลยีไม่ทัน (เทคโนโลยีที่เหมาะสม) ยิ่งเจริญมาก มนุษย์กลับยิ่งเสือมทรามลงมาก ดูตัวอย่าง เช่น สังคมในอเมริกา ที่มีความเจริญระดับผู้นำของโลก แต่กลับมีสถิติ การทำแท้งสูงอันดับต้นๆ ของโลกเช่นกัน (จะว่าเป็นที่หนึ่งก็คงไม่ผิดนัก) ประเทศไทยของเรากำลังวิ่งตามก้นอเมริกาไปติดๆ ปัญหาสำคัญมาจากจุดเริ่มต้นที่ครอบครัว (ครอบครัวอีกแล้ว) ถึงรัฐจะเข้มงวด จับกุม ห้ามปรามเท่าใด ผมคิดว่าปัญหาคงไม่ลดลง การเยียวยาสังคมจึงจำเป็นมาก เพราะสังคมป่วยไข้ คนไทยจึงมีแต่ความทุกข์ ยาดีที่สุดคือ หลักธรรมในการดำเนินชีวิต จะเป็นยาดีที่รักษาแล้วหายขาด ปัญหามีจึงมีอยู่ว่า จะทำอย่างไรให้คนไทย (ที่ป่วยไข้ทางสังคม) ยอมที่จะกินยาดีนี้ แม้จะเป็นยาขมสำหรับหลายๆ คน ก็ต้องให้กินให้ได้ (หรืออาจต้องใช้การฉีดเข้าเส้น : การรณรงค์ในหลักธรรมอย่างจริงจัง) หากสังคมของคนไทยส่วนใหญ่ยึดถือหลักธรรม (อย่างแท้จริง) ผู้ที่ไม่ปฏิบัติตามจำนวนน้อยก็จะคล้อยตามเข้ามาเอง แต่ในความเป็นจริง คนไทยส่วนใหญ่ละเลยกินยาดีนี้ หันไปกินยาฝรั่ง กินจนจะกลายเป็นบ้ากันไปหมด
สรุปว่า การรณรงค์ให้คนไทยมาใส่ใจใน หลักธรรมของพระพุทธศาสนา เป็นความจำเป็นอันดับแรก อย่าเพียงเป็นชาวพุทธเฉพาะรูปแบบ โดยเฉพาะผู้ใหญ่ในบ้านเมือง มีงานเกี่ยวกับวันสำคัญทางพระพุทธศาสนา จัดงานใหญ่โต หมดเงินหมดทองมหาศาล กราบไหว้ เวียนเทียนกันอย่างมโหฬาร แต่ในที่สุดก็โกงบ้านโกงเมืองกันสนั่นแตก ดูในสภาซิครับ จะมีตัวอย่างของชาวพุทธแท้สักกี่คน ใช้ปิยะวาจา ให้เด็กๆ ดูกัน อย่างน่าอายที่สุด แล้วอย่างนี้สังคมไทยจะหายป่วยไข้ได้อย่างไรกัน เพราะผู้ใหญ่ของบ้านเมืองยังไม่ยอมที่จะกินยาดีกันเลย ต้องรอให้สังคมไทยเป็นมะเร็งในที่สุดนั่นแหละ จะได้เผากันเสียที เอวังก็มีด้วยประการละฉะนี้
ด้วยความปรารถนาดีในธรรม
นายรักษ์ ปริกทอง
กลุ่มธรรมรักษ์
ปล. ผมอาจแสดงความคิดเห็นที่แรงไปบ้าง ต้องขอประทานอภัย แต่สิ่งนี้ก็คือความจริงที่เกิดขึ้นในสังคมไทย ผมอยากเห็นคนไทยใส่ใจในหลักธรรม ปัญหาต่างๆ มากมาย ก็จะผ่อนคลายไปในที่สุดครับ

คติเพื่อความเจริญแก่ตนเอง และเพื่อให้สังคมเป็นสุข

ขยัน ซื่อสัตย์ ประหยัด อดทน
ทั้ง สี่ ประการนี้ เกี่ยวของกัน จะขาดอย่างใดอย่างหนึ่งไม่ได้
มนุษย์เราถ้าขยันมากๆ ทำอย่างเต็มที่ แต่ไม่ซื่อสัตย์ ความขยันนี้จะไม่มีประโยชน์อะไรแก่ตนเองเลย
ถ้าซื่อสัตย์และขยัน แต่ขาดความรู้จักประหยัด ก็จะต้องพบปัญหาอีกในที่สุด หามาเท่าใดใช้หมด มีเท่าใดก็ใช้แบบไม่สงวนรักษาในไม่ช้า ความวอดวายก็จะมาถึง ยกตัวอย่าง เราตัดไม้ทำลายป่า อย่างบ้าคลั่ง ในที่สุด หายนะก็มาเยือน
เมื่อมีทั้ง สามประการ ขยัน ซื่อสัตย์ ประหยัด แต่ไม่อดทน ก็อีกนั่นแหละ มีพร้อมบริบูรณ์ แต่ใจร้อน ไม่อดทนต่อความทุกข์ยาก ไม่มีความพยายามที่จะทนต่อปัญหาต่างๆได้ ใช้อารมณ์เป็นเครื่องชี้นำ ในที่สุด ชีวิตก็ต้องพบภัยวิบัติ มีตัวอย่างให้เห็นเยอะ ลองหาดู
สรุปได้ว่า คติทั้ง สี่ เกี่ยวเนื่องกัน จะขาดอย่างใดอย่าง หนึ่งไม่ได้ ถ้าผู้คนในสังคมยึดหลักนี้ ผมรับรองได้ว่า ปัญหา เผาบ้าน เผาเมืองจะไม่เกิดขึ้น คนใหญ่คนโต ของประเทศ ก็ไม่ต้อง ระเหเร่รอน กลับมานอนบ้านตัวเองก็ไม่ได้ ไม่ต้องถูกประณามว่า มีแล้วไม่รู้จักพอ โลภมาก ในที่สุด ก็มอดม้วย มรณานต์
เอวังก็มีด้วยประการ ฉะนี้
นายรักษ์ ปริกทอง
ด้วยความปรารถนาดีในธรรม
กลุ่มธรรมรักษ์
ตู้ ปณ.๑๒ ปณ. บางอ้อ กรุงเทพฯ ๑๐๗๐๐
วันที่ ๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๓ เวลา ๑๙.๓๔ น.

ปัญหาที่จะตามมาหลังน้ำลด

จากเหตุการณ์น้ำท่วมในหลายจังหวัดที่ผ่านมา ท่านทั้งหลายคงจะทราบแล้วว่า นอกจะเป็นการเกิดขึ้นโดยธรรมชาติ ที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ แต่การกระทำของมนุษย์ก็มีส่วนที่ทำให้ความเสียหายรุนแรงมากยิ่งขึ้น โดยเฉพาะการทำลายธรรมชาติ การบุกลุกพื้นที่ลำน้ำไหลผ่าน การสร้างสิ่งก่อสร้างขวางลำน้ำที่ไม่มีความสมดุล (ไม่ใช่ต่อต้านว่าไม่ควรสร้าง แต่การสร้างที่ขาดความสมดุลกับธรรมชาติ การสร้างที่ขาดการพิจารณาผลกระทบทางสิ่งแวดล้อม) สิ่งเหล่านี้ล้วนนำภัยพิบัติอย่างใหญ่หลวงมาที่ไม่อาจประเมินค่าได้ หากจะกล่าวว่า ธรรมชาติก็เป็นอย่างนี้มาแต่ไหนแต่ไร ประชาชนก็ไม่ได้วิตกอะไร ซ้ำยังสามารถปรับตัวต่อความเปลี่ยนแปลงในฤดูการต่างๆได้เป็นอย่างดี แต่เมื่อความเจริญเกิดขึ้น ความโลภและเห็นแก่ตัวของมวลมนุษย์ กลับเป็นผู้ถูกธรรมชาติลงโทษ และถึงขั้นร้ายแรง บางรายแทบเรียกได้ว่า หมดตัว สิ่งที่แสวงหามาทั้งชีวิต สูญไปเพียงชั่วข้ามคืน การกล่าวเช่นนี้ไม่ได้เป็นการซ้ำเติม หรือกล่าวโดยที่ตนเองไม่ได้รับผลกระทบ ความจริงแล้วการเตรียมการป้องกัน โดยคำนึงถึงธรรมชาติ จำเป็นอย่างยิ่ง หลายพื้นที่เป็นจุดที่น้ำท่วมซ้ำซาก กลับไม่มีการเตรียมการอะไรเลย แม้ว่าเหตุการณ์จะผ่านไปแล้ว แต่ปัญหาที่ตามมาหลังน้ำลดยังมีอีกมากมายนัก จึงอยากแนะนำ และท้วงติงไว้เสียก่อน แต่หากไม่สามารถแก้ไขอะไรเลยได้ ก็ถือเป็นกรรมก็แล้วกัน ดังนี้
๑. โรคภัยที่มากับน้ำ เตรียมการรักษา เตรียมป้องกันอาการต่างๆที่จะเกิดขึ้นอย่ารอให้เจ็บป่วยแล้วค่อยรักษา เพราะถ้าพิจารณาให้ดี มีแต่เสียกับเสีย ป้องกันก่อนเกิดโรค รักษาตั้งแต่เริ่มต้น อาการหนักจากความเจ็บป่วยจะลดลง
๒. เหลือบ และ ผีดูดเลือด ในคราบของมนุษย์ จะคอยแสวงหาโอกาส จากของบริจาค เงินงบประมาณที่ทุ่มลงไปในพื้นที่ที่ได้รับความเสียหาย คนเขาเดือดร้อนแล้วยังไปซ้ำเติม รับรองได้ว่าคนเหล่านี้ จะไม่มีทางได้เกิดมาเป็นมนุษย์อีกอย่างแน่นอน อย่างดีก็จะไปเกิดแถว แอฟริกา หรือที่อื่นๆ ที่มีแต่สภาพของความเลวร้าย นี่แหละบทลงโทษที่มวลมนุษย์ได้รับ
๓. สิ่งของเครื่องใช้ที่หมดสภาพการใช้งาน เช่น รถยนต์ เครื่องใช้ไฟฟ้า เครื่องอำนวยความสะดวกต่างๆ จะถูกย้อมแมวออกมาขาย จะซื้อหาของใช้มือสอง ก็ต้องพิจารณากันให้ดี
ความจริงยังมีปัญหาที่ตามมาอีกมากมาย เช่น ไม่มีเงิน ไม่มีงาน ที่ซ้ำร้ายไม่มีอาหารประทังชีวิต (ไม่มีใครให้กินฟรีไปได้ตลอด) ความอดอยาก ความทุกข์ยากอีกนานับไม่ท้วนจะตามมา ปล่อยให้นักการเมืองเขา แย่งกัน กัดกินประเทศไทยต่อไป ความหายนะจะตามมาในไม่ช้า
เพราะนี่คือความจริงที่จะต้องเกิดขึ้น เราเตือนคุณแล้ว คอยดูกันต่อไป หนังยังไม่จบ สวัสดี

ข้าราชการทุจริตคือผู้บ่อนทำลายชาติ

หากจะกล่าวว่า ข้าราชการ คือ ผู้ทรงเกียรติ เป็นข้าของแผ่นดิน เป็นข้าของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ที่พระองค์ทรงมอบภารกิจในการให้ทำหน้าที่บำบัดทุกข์บำรุงของประชาชน ความภาคภูมิใจนี้ล้วนได้รับการยกย่อง ส่งเสริม ให้ได้รับความเคารพจากประชาชนโดยทั่วไป เมื่อข้าราชการเป็นที่พึ่งให้ประชาชนได้ ประชาชนย่อมได้รับความสุข และก็จะนำไปสู่เจริญยิ่งๆ ขึ้นไป
แต่ทุกวันนี้ บ้านเมืองของเรา ล้วนแต่มีความทุกข์อยู่มากมาย เต็มแผ่นดิน สาเหตุมาจาก ความด้อยคุณภาพของประชาชนในสังคม ความไร้ระเบียบวินัย ความเห็นแก่ตัว ความโลภมาก และ ความชั่วร้ายที่ฝังแน่นอยู่ในจิตใจ ดูจากข่าวที่ปรากฏในสื่อต่างๆ จะพบว่า มีการทำร้ายกันด้วยรูปแบบต่างๆ การเอารัดเอาเปรียบประชาชนในเชิงนโยบาย การออกกฎระเบียบต่างๆ ที่ขาดความชอบธรรม การนำงบประมาณของแผ่นดินไปใช้อย่างไม่คุ้มค่า สุรุ่ยสุร่าย โครงการต่างๆจำนวนไม่น้อย ที่มีการทุจริตในรูปแบบต่างๆ สิ่งเหล่านี้นอกจากสร้างความทุกข์ให้ประชาชนโดยทั่วไปแล้ว ยังเป็นการล้างผลาญ ภาษีของประชาชน อย่างน่าละอายที่สุด ข้าราชการเหล่านี้ นอกจากจะไร้จิตสำนึกในหน้าที่ ยังถือได้ว่า คือผู้บ่อนทำลายชาติ หากเป็นสมัยโบราณ ก็ต้องนำตัวไปบั่นหัวให้หมด แต่พอมาถึงในยุคปัจจุบัน มีการอ้างเรื่องสิทธิมนุษยชน อ้างเรื่องความโหดร้ายในการลงโทษ (ผู้กระทำผิด) จึงทำให้คนชั่วทั้งหลาย ขาดความเกรงกลัวต่อบทลงโทษที่มีอยู่ ระบบกฎหมายในปัจจุบัน ไม่สามารถความคุมความประพฤติของคนในสังคมได้ นี่คือต้นเหตุแห่งการนำไปสู่ การสร้างแรงจูงใจให้ มีการประพฤติผิดในหน้าที่ การปฏิบัติทุจริตต่อบ้านเมือง
ทางออกในเรื่องนี้ นอกจากการสร้างจิตสำนึกในหน้าที่ (ซึ่งคงเป็นการยาก สำหรับข้าราชการ ที่มีพฤติกรรมชั่วร้าย) ควรมีการเพิ่มบทลงโทษต่อผู้กระทำผิด เช่น การให้ออกจากราชการสถานเดียว ถ้ากระทำผิดในทางทุจริต (แต่ต้องมีการตรวจสอบให้ได้ข้อเท็จจริง ไม่ใช่เป็นการกลั่นแกล้งหรือการใส่ร้ายผู้บริสุทธิ์) การจำคุก ในกรณีที่กระทำผิดร้ายแรง และไม่ควรลดโทษ และต้องได้รับโทษสูงกว่าประชนโดยทั่วไป
เชื่อได้ว่า ข้าราชการที่คิดจะกระทำผิด คงต้องตระหนักให้ดีมากขึ้น ความเกรงกลัวต่อบทลงโทษ ย่อมส่งผลต่อการไม่ประพฤติผิดในหน้าที่ และควรเพิ่มค่าตอบแทน และรางวัลต่อข้าราชการที่ดำรงตนเป็นตัวอย่าง ข้าราชการที่ซื่อสัตย์ต่อหน้าที่ และข้าราชการที่ทำคุณความดีต่อบ้านเมือง ข้าราชการที่มีพฤติกรรมชั่วร้าย ก็จะหมดไปในที่สุด บ้านเมืองเราก็จะมีแต่ความสุข
ด้วยความปรารถนาดีจาก
นายรักษ์ ปริกทอง
ชมรมคลังปัญญา